چالش‌های انجام تکالیف نوجوانان دبیرستانی و راهکارهای رفع آن

5
(1)

انجام تکالیف در دوره دبیرستان فقط به نشستن پشت میز و حل چند تمرین خلاصه نمی‌شود؛ نوجوان باید میان درس‌های مختلف، کلاس‌ها، فعالیت‌های شخصی و استراحت تعادل برقرار کند. وقتی کارها روی هم جمع می‌شوند یا دانش‌ آموز نمی‌داند از کجا شروع کند، تعویق، حواس‌پرتی و تنش در خانه بیشتر می‌شود.

در این مقاله چالش‌های رایج انجام تکالیف نوجوانان دبیرستانی را مرور می‌کنیم و برای هر کدام راهکارهای عملی پیشنهاد می‌دهیم؛ راهکارهایی که هدفشان کمک به استقلال و برنامه‌ریزی دانش‌ آموز است.

چرا انجام تکالیف برای نوجوانان دبیرستانی دشوار می‌شود؟

در دوره نوجوانی، حجم و تنوع درس‌ها بیشتر می‌شود و مسئولیت پیگیری تکالیف نیز کم‌کم بر عهده خود دانش‌ آموز قرار می‌گیرد. در عین حال، خستگی پس از مدرسه، برنامه‌های فشرده، نگرانی از نتیجه، دشواری یک مبحث یا نداشتن فضای مناسب می‌تواند شروع کار را سخت کند. بنابراین، عقب افتادن تکلیف همیشه به معنی بی‌مسئولیتی نیست؛ گاهی لازم است علت واقعی مشکل پیدا شود.

پژوهش‌های آموزشی نشان می‌دهند تکلیف وقتی مفیدتر است که هدف روشن داشته باشد، به یادگیری کلاس پیوند بخورد و بازخورد مناسبی دریافت کند؛ صرفاً بیشتر کردن مقدار تکلیف لزوماً کیفیت یادگیری را بالا نمی‌برد.

برای ثبت‌نام فرزندتان در دبیرستان دخترانه ذهن پیشرو، همین حالا با ما تماس بگیرید و مراحل مشاوره و ثبت‌نام را آغاز کنید.

۷ چالش رایج انجام تکالیف و راهکارهای رفع آن

مهم‌ترین چالش‌ها و راهکارهای انجام تکالیف را می‌توان در هفت مورد زیر خلاصه کرد: با این حال، این دشواری‌ها برای همه نوجوانان یکسان نیست و گاهی چند عامل هم‌زمان بر هم اثر می‌گذارند؛ برای نمونه، خستگی پس از مدرسه ممکن است تمرکز را کم کند و باعث شود شروع تکلیف به تعویق بیفتد. به همین دلیل پیش از انتخاب راهکار بهتر است نوجوان و خانواده با آرامش بررسی کنند مانع اصلی چیست: نامشخص بودن برنامه، دشواری یک درس، حواس‌پرتی، نگرانی از اشتباه یا کمبود استراحت. در ادامه هر چالش را جداگانه می‌بینیم و راهکارهایی را مرور می‌کنیم که می‌توان متناسب با شرایط دانش‌ آموز امتحان و به‌ jدریج اصلاح کرد. هدف این نیست که همه پیشنهادها یک‌باره اجرا شوند؛ انتخاب یک گام کوچک و پیگیری نتیجه، معمولاً شروع عملی‌تری فراهم می‌کند.

۱. به تعویق انداختن شروع تکلیف

وقتی دانش‌ آموز با فهرستی طولانی از کارها روبه‌روست، ممکن است شروع را به بعد موکول کند؛ به‌ خصوص اگر تکلیف دشوار یا مبهم به نظر برسد. منتظر ماندن برای «حال و حوصله» معمولاً زمان شروع را عقب‌تر می‌برد.

راهکار: کار را به نخستین گام کوچک تبدیل کنید؛ مثلاً دفتر را باز کند، سؤال‌ها را بخواند یا فقط تمرین اول را حل کند. سپس تکالیف را به ترتیب فوریت و دشواری مرتب کند. یک بازه کوتاه تمرکز و استراحت برنامه‌ریزی‌شده میان کارها می‌تواند شروع را قابل‌تحمل‌تر کند.

۲. نداشتن برنامه و فراموش کردن تکالیف

چند درس، آزمون و پروژه ممکن است در ذهن با هم قاطی شوند. اگر تکلیف‌ها فقط در گروه کلاسی یا حافظه دانش‌  آموز بمانند، احتمال فراموشی و انجام دقیقه آخری بالا می‌رود.

راهکار: همه تکالیف و موعد تحویل را در یک دفتر یا تقویم ثابت ثبت کنید. هر روز پس از مدرسه، فهرست را مرور و برای هر کار زمان تقریبی در نظر بگیرید. برنامه باید واقع‌ بینانه باشد و برای اتفاق‌های پیش‌بینی‌نشده نیز کمی زمان خالی داشته باشد. اگر برای تعیین هدف‌های کوتاه و قابل پیگیری به راهنمایی نیاز دارید، مقاله چگونه برای درس خواندن هدف گذاری کنیم؟ را ببینید.

۳. حواس‌ پرتی با تلفن همراه و شبکه‌های اجتماعی

پیام‌ها و اعلان‌ها توجه را پی‌درپی از درس جدا می‌کنند و بازگشت به تمرکز را دشوارتر می‌سازند. حتی اگر گوشی فقط کنار دست باشد، وسوسه بررسی آن می‌تواند کار را طولانی کند.

راهکار: پیش از شروع، اعلان‌های غیرضروری را خاموش و تلفن را دور از میز یا در اختیار یکی از اعضای خانواده بگذارید. اگر وسیله برای تحقیق لازم است، سایت‌ها و برنامه‌های موردنیاز را از قبل مشخص کنید و در زمان استراحت سراغ شبکه‌های اجتماعی بروید. برای ایده‌های تکمیلی درباره تمرکز دانش‌آموزان، مقاله راهکارهای افزایش تمرکز در کلاس درس دانش‌ آموزان دبیرستانی را مطالعه کنید.

۴. دشواری در فهم درس یا صورت تکلیف

گاهی دانش‌ آموز زمان زیادی صرف می‌کند، اما چون صورت سؤال را درست نفهمیده یا بخشی از درس را یاد نگرفته، پیشرفتی ندارد. پنهان کردن این ابهام از ترس قضاوت، مسئله را بزرگ‌تر می‌کند.

راهکار: از او بخواهید دقیقاً مشخص کند کدام بخش نامفهوم است و ابتدا جزوه یا مثال‌های کلاس را مرور کند. سپس می‌تواند از معلم، همکلاسی یا بزرگسال مورد اعتماد سؤال مشخصی بپرسد. کمک گرفتن یعنی رفع ابهام؛ پاسخ نهایی را دیگری به جای دانش‌ آموز ننویسد.

۵. کمال‌گرایی و ترس از اشتباه

برخی نوجوانان به‌ دلیل نگرانی از نمره یا کامل نبودن پاسخ، نوشتن را شروع نمی‌کنند یا بارها یک قسمت را پاک و بازنویسی می‌کنند. در این حالت، زمان صرف‌ شده زیاد است اما تکلیف پیش نمی‌رود.

راهکار: هدف را «پیش‌نویس قابل بررسی» قرار دهید، نه پاسخ بی‌نقص از همان ابتدا. بعد از کامل شدن همه بخش‌ها، زمانی جدا برای بازبینی بگذارید. والدین نیز بهتر است تلاش، پیگیری و اصلاح اشتباه را ببینند و فقط درباره نمره قضاوت نکنند. برای راهکارهای بیشتر حمایت از انگیزه تحصیلی، مقاله چگونه انگیزه درس خواندن نوجوانان را افزایش دهیم؟ را نیز ببینید.

۶. خستگی، فشار برنامه و کمبود زمان استراحت

ادامه دادن درس تا ساعات پایانی شب ممکن است تمرکز و انگیزه را کمتر کند. نوجوانان به خواب کافی و زمان استراحت نیاز دارند؛ انجمن روان‌شناسی آمریکا برای نوجوانان ۱۳ تا ۱۸ سال، معمولاً ۸ تا ۱۰ ساعت خواب شبانه را توصیه می‌کند. راهنمای APA درباره استرس کودکان و نوجوانان نیز خواب، فعالیت بدنی و گفت‌وگو با بزرگسال مورد اعتماد را از راه‌های مراقبت از سلامت می‌داند.

راهکار: برنامه تکلیف را طوری بچینید که خواب و وعده‌های غذایی قربانی نشوند. پس از بازگشت از مدرسه، استراحت کوتاه و مشخصی در نظر بگیرید و سپس سراغ کارهای درسی بروید. اگر حجم تکالیف به شکل مداوم با زمان و توان دانش‌ آموز تناسب ندارد، موضوع را با معلم یا مشاور مدرسه مطرح کنید.

۷. تنش میان والدین و نوجوان بر سر تکلیف

تذکرهای پی‌درپی، مقایسه با دیگران یا انجام دادن تکلیف به جای فرزند ممکن است بحث را بیشتر کند و مسئولیت‌پذیری را کاهش دهد. در مقابل، رها کردن کامل نوجوانی که واقعاً به کمک نیاز دارد نیز راه‌ حل نیست.

راهکار: به جای پرسش‌های سرزنش‌آمیز، گفت‌وگو را با این شروع کنید: «کدام بخش امروز سخت‌تر بود؟» از خود دانش‌ آموز بخواهید برای همان روز برنامه‌ای پیشنهاد دهد. والد می‌تواند محیط و زمان را فراهم کند، پیگیری کوتاه داشته باشد و در صورت نیاز برای ارتباط با معلم یا مشاور همراهی کند.

آینده‌ای روشن برای فرزندتان رقم بزنید؛ هم‌اکنون ثبت‌نام فرمایید.

چطور یک برنامه روزانه برای تکالیف دبیرستانی تنظیم کنیم؟

یک برنامه ساده و قابل‌ تکرار معمولاً از جدول‌های پیچیده بهتر جواب می‌دهد. دانش‌ آموز می‌تواند این چهار مرحله را امتحان کند:

  1. همه تکالیف، آزمون‌ها و موعدهای تحویل را در یک محل ثبت کند.
  2. کارهای فوری و مهم را مشخص و یک تکلیف دشوار را به چند مرحله کوچک تقسیم کند.
  3. برای هر درس بازه‌ای متناسب با حجم کار در نظر بگیرد و بین بازه‌ها استراحت کوتاه داشته باشد.
  4. در پایان روز، کارهای انجام‌شده را علامت بزند و برنامه فردا را اصلاح کند.

پس از یک هفته، دانش‌ آموز می‌تواند بررسی کند کدام ساعت‌ها تمرکز بیشتری داشته و کدام برنامه عملی نبوده است. برنامه‌ریزی مهارتی است که با تجربه اصلاح می‌شود، نه جدولی که همیشه باید بی‌کم‌وکاست اجرا شود. برای آشنایی با روش‌های مدیریت زمان و برنامه‌ریزی نوجوانان، مقاله چگونه با مدیریت زمان و افزایش تمرکز در دوران نوجوانی بدرخشیم؟ را بخوانید.

والدین چطور بدون انجام دادن تکلیف، حمایت کنند؟

نقش والدین فراهم کردن چارچوب امن و حمایت‌گر است. فضای نسبتاً آرام، دسترسی به کتاب و وسایل لازم، توافق درباره زمان استفاده از گوشی و یک پرسش‌و‌جوی کوتاه در پایان کار می‌تواند مفید باشد. بهتر است نوجوان تا حد ممکن خودش برنامه را بنویسد و درباره مشکلش راه‌حل پیشنهاد کند.

اگر فرزندتان با وجود تلاش، مرتب تکالیف را فراموش می‌کند یا در سازمان‌دهی وسایل و زمان مشکل دارد، با او و مدرسه درباره نیاز به حمایت بیشتر گفت‌وگو کنید. راهنماهای آموزشی، آموزش صریح مهارت‌هایی مثل برنامه‌ریزی، یادداشت‌برداری و خودارزیابی را بخشی از یادگیری مستقل می‌دانند؛ این مهارت‌ها را می‌توان قدم‌به‌قدم تمرین کرد.

چه زمانی لازم است از مدرسه یا مشاور کمک بگیریم؟

اگر مشکل انجام تکلیف برای چند هفته ادامه پیدا کند، با افت محسوس در یادگیری همراه شود یا با نگرانی شدید، تغییر خواب و خلق، انزوا یا شکایت‌های جسمی تکرارشونده همراه باشد، بهتر است بدون برچسب‌ زدن و سرزنش با معلم یا مشاور مدرسه صحبت کنید. این نشانه‌ها علت واحدی ندارند و به‌ تنهایی تشخیص محسوب نمی‌شوند؛ بررسی شرایط فردی توسط متخصص در صورت نیاز مناسب است. APA نشانه‌هایی مانند تغییر رفتار، اختلال خواب و دشواری در انجام مسئولیت‌ها را از مواردی می‌داند که ارزش گفتگوی حمایتی دارند.

در صورت داشتن نظر یا پرسش، لطفاً آن را در بخش کامنت‌ها مطرح فرمایید.

دبیرستان هوشمند دوره اول دخترانه ذهن پیشرو؛ همراه یادگیری و رشد نوجوان

اگر برای فرزندتان به‌دنبال دبیرستان دخترانه‌ای هستید که یادگیری را به کلاس درس محدود نکند، ذهن پیشرو را در فهرست انتخاب‌های خود قرار دهید. دبیرستان هوشمند دوره اول دخترانه ذهن پیشرو برای پایه‌های هفتم تا نهم فعالیت می‌کند و با آموزش دوزبانه، فضای تمام‌هوشمند، سیستم کیف در مدرسه و پارک علم و خلاقیت، فرصت‌های متنوعی برای یادگیری و تجربه دانش‌آموزان فراهم کرده است. این امکانات در کنار برنامه درسی، فضایی برای کنجکاوی، تجربه فعالیت‌های آموزشی و تمرین مسئولیت‌پذیری نوجوانان ایجاد می‌کنند. برای آشنایی با مدرسه، صفحه بهترین دبیرستان دخترانه شرق تهران و امکانات دبیرستان دخترانه ذهن پیشرو را ببینید و برای دریافت اطلاعات بیشتر یا هماهنگی بازدید با مجموعه تماس بگیرید.

جمع‌بندی درباره چالش‌های انجام تکالیف نوجوانان

تعویق، حواس‌پرتی، فراموشی یا تنش بر سر تکلیف، هرکدام می‌توانند علت متفاوتی داشته باشند. ثبت کارها در یک محل، تقسیم تکلیف‌های بزرگ، کم کردن مزاحمت گوشی، پرسیدن سؤال به‌موقع و حفظ زمان استراحت، راه‌هایی عملی برای مدیریت بهتر هستند. هدف نهایی این است که نوجوان به‌تدریج برنامه‌ریزی و پیگیری کارهایش را خودش یاد بگیرد و بداند هنگام ابهام از چه کسی کمک بخواهد.

خانواده‌ها برای آشنایی بیشتر با فضای آموزشی و برنامه‌های دبیرستان دخترانه ذهن پیشرو می‌توانند با هماهنگی قبلی با شماره ۰۲۱۷۷۸۶۶۷۵۰ تماس بگیرند و درباره شرایط جاری پرس‌وجو کنند.

سوالات متداول درباره چالش‌های انجام تکالیف نوجوانان دبیرستانی

چرا نوجوانان انجام تکالیف را به تعویق می‌اندازند؟

تعویق می‌تواند از بزرگ بودن یا مبهم بودن کار، خستگی یا ندانستن نقطه شروع ناشی شود. تکلیف را به گام اول کوچک تقسیم کنید و از همان‌جا شروع کنید.

چطور به نوجوانی که هنگام تکلیف حواسش پرت می‌شود کمک کنیم؟

اعلان‌های غیرضروری را خاموش کنید، تلفن را از میز دور بگذارید و زمان مشخصی برای استراحت تعیین کنید. اگر گوشی برای تحقیق لازم است، استفاده از آن را به منابع موردنیاز محدود کنید.

والدین چطور از انجام تکالیف حمایت کنند بدون اینکه آن را به جای فرزندشان انجام دهند؟

با فراهم کردن فضای مناسب، کمک به برنامه‌ریزی و پرسیدن سؤال‌های حمایتی همراهی کنید. اجازه دهید نوجوان پاسخ‌ها را خودش پیدا کند و در صورت ابهام از معلم یا مشاور کمک بگیرد.

چه زمانی برای مشکل انجام تکالیف باید با مدرسه یا مشاور صحبت کرد؟

اگر مشکل چند هفته ادامه دارد، یادگیری یا خواب و حال عمومی دانش‌آموز را تحت تأثیر گذاشته، با معلم یا مشاور گفت‌وگو کنید. نشانه‌ها به‌تنهایی تشخیص نیستند و باید در زمینه شرایط فردی بررسی شوند.

این مطلب برای شما چقدر مفید بود؟

5 / 5. تعداد امتیازات: 1

هنوز هیچ امتیازی ثبت نشده.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیمایش به بالا